عمل ناشايسته اقدام مىنمايند و با تكبر و غرور و فتنه‌انگيزى تمام مقدسات را هتك حرمت نموده و انسان‌هاى محبوب خدا را به راحتى به شهادت مىرسانند و هر ظلم و ستمى را در حق آنان روا مىدارند و . . . در اين صورت دعاى حضرت به خوبى تفسير مىشود كه مىگويد : اللَّهُمَّ عَقِم ارْحامَ نِسائَهُمْ وَ يَبِّسْ اصْلاب رِجالِهم . . . خدايا زنانشان را از حاملگى عقيم و جايگاه نطفه مردانشان را خشك كن ، به آسمان‌هاى محل زندگيشان اجازه باريدن قطره‌اى از باران و به زمين‌هايشان رويانده شاخه گياهى را مده . شدت نفرت حضرت ، در طول اين دعا نشان دهنده احساس مسئوليت درباره دو مطلب مهم است : 1 - توحيد و خداشناسى ، 2 - از بين رفتن حقوق انسانى . وقتى كه عده‌اى از موجودات با شعور اعم از انس و جن ، دست به طغيان زده و تمام اصول و ارزش‌هاى انسانى را زير پا گذارده و با تجاوز به حقوق ديگران امنيت و آرامش همگان را با خطر مواجه كرده و بلكه حق حيات و زندگى كردن را هم از آنها گرفته و نابودشان مىكنند تا جائى كه به نور و حجت و رحمت خدا در هر زمان ، جسارت‌ها مىنمايند و در انديشه خاموش كردن ، چراغ هدايت هستند در اين صورت مسئله توحيد و خداشناسى كه تنها پايه‌اش ، در روى زمين پيشوايان معصوم هستند و وجود مقدّسشان موجب آرامش و اميد جامعه مىباشد ، مورد هدف خصمانه ، قرار مىگيرد چون تمام تصميم و علاقمندى دشمنان از بين بردن و يا خاموش كردن نور خداوندست ، غافل از اينكه ، اين نور خاموشى ندارد ، ولى دشمن با ايجاد چنين روحيه طغيانگرى ، تمام ستون‌هاى عدالت را در متن زندگى ، به لرزه در مىآورد و زندگى را به هرج و مرج و بى هدفى كشانده و با تاريكى و ظلمت روبرو مىسازد و در ميان مردم و حجت الهى ، مانع بزرگ ايجاد مىكند ، تا از اين نور الهى استفاده نكنند ، حضرت با اين جمله خود به مطلب بسيار مهمى در بحث ( ژنتيكى ) اشاره مىكند :